Instagram access token:
Amy Pieters

Nieuws

Klaar voor een spannend WK

vrijdag 27 september 2019

Met de wereldtitel in de mixed relay op zak, krijgen de WK wielrennen voor Amy zaterdag een vervolg. Dan staat de wegwedstrijd voor de vrouwen op de planning. Een wedstrijd die gaat 150 kilometer, op een lastig parcours waar het vrijwel alleen maar op en af gaat. “Ik denk dat het een mooi parcours is”, zo zegt Amy. “Na de Tour of Yorkshire in mei zijn we hier al een aantal dagen gebleven. Toen hebben we het parcours van de wegwedstrijd helemaal gereden. Dat was wel heel nuttig.”

Zo’n parcours verkennen, is dat nu eigenlijk echt handig? “Sommige rensters onthouden het parcours van zo’n verkenning heel goed, maar ik niet, haha. Maar op dat moment heb je wel een beeld van het parcours en weet je wat je kunt verwachten. Daar kun je je trainingen ook op afstemmen. Ik denk dat het wel heel veel rust geeft als je bij zo’n verkenning kunt zien of het parcours je wel of niet ligt. Ik denk dat dit parcours mij wel ligt, net als overigens de andere meiden uit ons team.”

De rensters beginnen zaterdag met een lange aanloop, waarna ze nog drie plaatselijke ronden rijden. Amy: “Dat is anders dan andere jaren, toen we of alleen rondes reden of een kortere aanloop hadden met meer ronden. In de aanloop zit één heel lastige klim. Die is lang en steil, maar daarna is er nog zestig kilometer te gaan. In Innsbruck vlogen ze er al vroeg in en ik verwacht dat dat hier niet anders is. Ik denk dat het direct zwaar gaat zijn. Op die lange klim gaat misschien niet direct de slag gemaakt worden, maar het is wel iets dat je in de finale gaat voelen. Het gaat een heel slopende dag worden, een soort afvalkoers, en dat vind ik wel heel mooi.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Nederland heeft daarbij dit jaar een flink aantal ijzers in het vuur. Een massasprint lijkt daarbij uitgesloten. “Ik denk dat er zeker kansen liggen voor groepjes. Of ik daar direct mezelf in zie weet ik niet, maar ik zie er wel één van onze Nederlandse selectie in komen. Het is gewoon heel lastig, want het kan alle kanten op gaan. Als we heel rustig die lange klim op rijden, dan kunnen er veel meer meiden mee, maar ik verwacht dat het een heel zware koers gaat worden. Dan ga je op het einde wel voelen dat je 150 kilometer lang links, rechts, op en af bent gegaan.”

'EK trui een bevrijding'
Voor Amy zat er tot dit jaar steeds maar geen trui in op de weg. Tot de EK in eigen land. “Die Europese trui voelde wel als een soort bevrijding. Het is iets waar je al die tijd voor gereden hebt en het is wel iets bijzonders. Ik vind het ook wel heel mooi dat ik samen met Anna in de trui heb kunnen rijden, zij in de wereldkampioenstrui en ik in die van de Europees kampioen. Zelf heb ik nu die Europese trui weten te pakken en in het voorjaar ben ik ook wereldkampioen op de baan geworden. Dit is meer een extraatje. Natuurlijk ben ik harstikke gemotiveerd, maar dat zijn we alle acht. Ik hoop gewoon een heel mooie koers te kunnen rijden en dat één van ons dan kan winnen.”

(Tekst gaat verder onder de foto)

Zeker is in ieder geval dat het complete Nederlandse team kans lijkt te maken, nadat vorig jaar op voorhand door de hele wereld vooral naar Anna van der Breggen en Annemiek van Vleuten werd gekeken. “Ik heb die strijd tussen Anna en Annemiek vorig jaar niet zo gemerkt. Nu zijn we met misschien nog wel meer kanshebsters, maar merk ik het ook niet. Het is ook gewoon heel duidelijk; we kennen elkaars kwaliteiten en weten precies wie wat kan. Als een niet snelle renster met een snelle renster wegrijdt, weten wij ook dat dat geen goede optie is. Ik denk dat we daar zelf ook allemaal eerlijk genoeg over zijn. Ik denk dat het vertrouwen ook groot genoeg is dat we zo kunnen koersen met elkaar. Uiteindelijk willen we dat er iemand van het Nederlandse team wint.”

'Blij dat ik hier ben'
Met Amy’s eigen vorm zit het na haar valpartij in de Boels Ladies Tour weer goed. Zo reed ze ook al naar het goud in de mixed relay. “Van die val in de Boels Ladies Tour schrok ik wel en ik was ook even bang dat ik het WK misschien niet ging halen. Uiteindelijk had ik heel veel mazzel dat het maar een kneuzing was. Maar het is wel gewoon een week lang herstellen en er hard aan werken om het weer goed te krijgen. Ik ben blij dat ik hier ben en moet gewoon kijken hoe het in de wedstrijd gaat. Ik ben hier nu en voel me goed.”

Foto's: Sportfoto.nl